هر از چند صباحی با صدای جانسوز مدّاحي و سخنوري كه با تكرار عبارت «يا صاحب‌الزّمان(ع)» و گفت‌وگو از تشرّفي و غربت امام ما را متوجّه و متذكّر مي‌سازد، دلمان مي‌شكند و اشكمان جاري مي‌شود، در همان حال و احوال هم بي‌هيچ مقدّمه به ياد نيازها و حاجات خود مي‌افتيم و دل شكسته را پيش از آنكه صرف صاحبِ دل يعني حضرت كنيم براي رفع حوائج ريز و درشت خودمان هزينه مي‌كنيم و از دير و زود برآورده شدن نياز نيز گلايه سر مي‌دهيم. گوئيا ناخواسته و نادانسته خوش‌تر مي‌داريم كه امام در پرده غربت و غيبت بماند، تا شرح تنهايي و انتظار هزار ساله‌اش اشكمان را درآورد، بلكه حاجاتمان برآورده شود. اين عين بي‌انصافي است؛ عين سنگ‌دلي است. ما ناخواسته و نادانسته عالي‌ترين شخص عالم را صرف داني‌ترين حوائج و گاه هواجس شخصي مي‌كنيم.

امروز، در ابتداي سال نو و انتهاي سال كهنه مي‌خواهم خودم را و خودمان را به صندلي محاسبه و پرسش بنشانم و بپرسم:

ـ براي او كه عالي‌ترين و محق‌ترين است؛ بلكه، همه حقّ و همه حقوق متوجّه او و از آن اوست؛
ـ براي او كه سخي‌ترين و بخشنده‌ترين است؛ بلكه، همه آنچه آشكار و نهان است و نام روزي دارد، از سوي اوست؛
ـ براي او كه منتقم‌ترين و طالب‌ترين است؛ بلكه، همه حقوق پايمال شده اوّلين و آخرين در انتظار اوست؛
ـ براي او كه منتظرترين شخص عالم است تا همه عدالت را در موضع حقّش قرار دهد.
ـ براي او كه شايسته‌ترين است براي بودن، براي خون‌خواهي، براي خلافت در عرصه زمين، براي دستگيري از درماندگان، براي برطرف كردن همه هموم و غموم، براي در هم كوبيدن خانه‌هاي ظلم و ظلمت، براي او كه تنهاترين است و دل‌شكسته‌ترين، چه كرديم؟
ـ چه سهمي از سال پيشين، 365 روز، 8760 ساعت و همه آنچه كه خورديم، برديم، رفتيم، آمديم، گفتيم و نوشتيم، براي او بود؟
ـ چه سهمي از نرمي و ملاطفت، خشم و عصبانيت، اندوه و شادي، سفر و حضر، ديدار و دوري و داد و دهش را نصيب او ساختيم؟
ـ چقدر از او مي‌توانستيم بگوييم و نگفتيم؟
ـ چقدر براي او مي‌توانستيم دعا كنيم و نكرديم؟‌
ـ چقدر براي او مي‌توانستيم بنوازيم و ننواختيم‌؟
ـ چقدر براي او مي‌توانستيم تبرّي بجوييم و نجستيم؟
ـ چقدر مي‌توانستيم در عهد او وفادار بمانيم و نمانديم؟
ـ چقدر مي‌توانستيم به نام او عدالت بورزيم و نورزيديم؟ ...

اين همه را و حتّي سه نقطه آخرين را كه نمي‌دانم چه عددي را شامل مي‌شود در صد ميليون، بلكه يك ميليارد يا بيشتر انسان مسلمان با همه توانايي‌هايشان ضرب كنيد تا به قدر و اندازه نگفتن‌ها، نكردن‌ها، نبخشيدن‌ها، نجستن‌ها، نخواندن‌ها، بلكه ظلم‌ها و بدعهدي‌هاي رفته از سوي ما در سال قبل، دستتان بيايد. اگر حضرت، به همين اندازه از ما دل‌شكسته، متوقّع، منتظر و شاكي باشد، چه؟

اگر خداوند به همين اندازه يا خيلي كمتر، يك هزارم آنچه كه در حقّ امام كرديم و نبايد مي‌كرديم و آنچه نكرديم و مي‌بايست انجام مي‌داديم از ما روي برگرداند چه؟
باران مي‌بارد؟ مي‌بينيد كه نمي‌بارد!
آرامش مي‌بارد؟ مي‌بينيد كه نمي‌بارد!
شفا و درمان و سلامتي، امنيّت و آرامش و برخورداري و خلاصي بزرگ از همه آنچه كه بشر بدان مبتلاست و ما هم در آن شريك، در گرو آگاهي ماست. درباره حقّ بر زمين مانده امام مبين، حقّي كه به راحتي تمام زير پا مي‌گذاريمش و خم هم به ابرو نمي‌آوريم.
اين همه در گرو عهد ما و تجديد عهد ماست درباره حجّت حق، عهدي كه نمي‌پاييم و آن را مي‌گسليم و خم هم به ابرو نمي‌آوريم.
در گرو آمادگي ماست براي پرداخت اين حق به اهلش. به او كه شايسته اين حق است و ما، هر يك به سهم خود و به بزرگي بام و ساحت حياط و زندگي‌مان سهمي از آن را، از آن خود ساخته‌ايم و حاضر به پرداختش نيستيم. واي اگر او كه بيناترين است، ما را از ظالمان مظلوم‌نما بشناسد!


مي‌خواهيم در اين سال جديد شما را دعوت كنيم براي همراهي بيشتر و به دنبال آن پيشنهاد مي‌كنيم:
1. اوّلين دعاي تحويل سال را دعا براي فرج آل محمّد(ص) قرار دهيد؛
2. سهمي از ديد و بازديد آشنايان در ايّام عيد را مصروف گفتن از امام عصر(ع) كنيد؛
3. سهمي از عيدي خانواده و دوستان را يكي از آثار فرهنگي مهدوي قرار دهيد، تا همگان سال را با او و به نام او آغاز كنند؛
4. صدقات، زيارات، صله ارحام و دعاي خود را به نام امام و براي امام انجام دهيد؛
5. سهمي از تشويق و تبليغ و دعوت را به معرفي آثار مهدوي اختصاص دهيد؛
6. با مشورت خويشان و دوستان، براي جبران آنچه در سال‌هاي قبل رفته، گروهي، انجمني، محلّي، ميزي يا هر چه را كه مقدور است، اختصاص به تبليغ نام امام و عرضه آثار مهدوي براي خانواده، محل يا شهر خود دهيد؛
7. حدّاقل يك نفر را مشترك نشريّات موعود و موعود نوجوان كنيد؛
8. به كتاب‌خانه‌هاي مدارس فرزندانتان يك دوره اشتراك «موعود نوجوان» هديه كنيد يا با همراهي خويشان در مدرسه يك قفسه اختصاص به كتب و آثار مهدوي دهيد؛
9. درصد مختصري از درآمد ماهانه را (مثلاً 2000 تومان) با واسطه مادر خانواده به خريد آثار مهدوي و هديه آن به دوستان، مساجد، كتاب‌خانه‌ها و... اختصاص دهيد؛
10. حمايت از «يك بي‌نواي درمانده» را در طيّ يك سال به نام حضرت عهده‌دار شويد...
اين عدد را بدون سه نقطه ضرب در ده ميليون يا بيشتر كنيد، بي‌شك لبخندي بر چهره امام نقش مي‌بندد، جامعه ما گامي آماده‌تر مي‌شود و به جلو مي‌آيد، در كار ما و همه مسلمانان فرج حاصل مي‌شود.
مگر نخوانده‌ايد كه امام فرمودند: «براي فرج ما دعا كنيد كه همانا فرج شماست» حتّي اگر اين اقدام كوچك را براي گشايش و فرج در كار فرو بسته خود كنيم، در فرج بزرگ كه به ظهور مقدّس مي‌انجامد، مدد مي‌رساند.چشم به راه گزارش و خبر شما درباره اقدامات شايسته‌اتان هستيم. اين اقدامات در خور را در مجلّه درج خواهيم كرد، إن‌شاءالله

اسماعيل شفيعي سروستاني

نوشته شده توسط محبان_مهدی  | لینک ثابت |

منوی اصلی

پیوندهای روزانه

آرشیو مطالب

پیوندها